|
THÉ LAU - 1998 (LIVE) |
|
|
|
>
info |
|
Hier is het eind, het eind van het feest / kom, we gaan naar beneden / de bloemen zijn dood, de flessen zijn leeg / het was mooi, maar nu is het verleden Jij was zo mooi, jij was prachtig /maar jij hebt je strijd nu gestreden De menigte weg, de herrie verstomd / wat het waard was zal moeten blijken / kom met me mee, stap uit de zon / de wereld hoeft nu niet te kijken Jij was zo mooi, jij was prachtig / maar jij hoeft niets meer te bereiken Hemelvaartsochtend, heldere zon / kom, we gaan naar beneden / het feest is geëindigd zoals het begon / lach nog eenmaal voor mij, wees tevreden |
|
Ik heb vannacht gedronken en gezien / hoe geen vrouw ooit krijgt wat ze verdient / het zien duurt een seconde, de gedachte blijft voor altijd / ik heb vannacht gedronken en gezien Ik heb vannacht gekeken en beleefd / hoe geen vrouw ooit terugkrijgt wat ze geeft / er is geen macht ter wereld die niet vroeg of laat opzij trapt / ik heb zojuist gekeken en beleefd Blauw, blauw, blauw / keer ik terug naar jou Ik heb zojuist gedronken en gezien / hoe jij van mij nooit krijgt wat je verdient / als weer één die altijd vooruit en daarom nooit opzij kijkt / ik heb zojuist gekeken en gezien Het zien duurt een seconde, de gedachte blijft voor altijd Hier kom ik aan, hier ben ik lief, ik geef mezelf aan jou
|
|
Het plafond lijkt honderd meter hoog / de ramen geven licht als in een kerk / aan een blinkend witte wolk van beddengoed en zilverwerk / mijn mond voelt stijf en droog Met alles raak je ooit verzoend / maar ik, ik zweef boven de grond / mijn gevoel is nog wel puur, maar mijn gedachten tollen rond / er is niets dat ik kan doen Ik kijk naar het werk van God, naar de gaten die het slaat / de zon verlicht de lege plek die jij / die ik zie als het werk van God Als met een simpele beweging van de hand / heeft iets of iemand je leven uitgewist / en niet dat van iemand anders die door niemand wordt gemist / mijn hoofd schreeuwt moord en brand
|
|
Volle maan, volle maan, ik wacht buiten de zaal / en luister naar de echo van een luid en hels kabaal / ik voel me leeg en nutteloos, mijn arbeid is gedaan / mijn vriend, beroer nu maar de toets die zingt: 'wij moeten gaan' Volle maan, volle maan, ik heb net veel gezien / van oude trouwe rauwe lust, door jou gewekt misschien / ik voel me leeg en rusteloos, mijn arbeid is gedaan / mijn vriend, beroer nu maar de toets die zingt: 'wij moeten gaan' Volle maan, volle maan, wie zijn wij ooit geweest / voor we rechtop konden staan, de gave is onze geest
|
|
Een zuiver hart kent geen sentiment / overpeinzing in een bijna leeg café / het tikken van de ballen neem ik mee / het biljart van alles nog het meest present Het zuiver hart, het kent geen sentiment / het is een veilig hart en uit op zelfbehoud / ik zie dit nu, ik heb mezelf herkend / en ik ben vrij en ik heb het koud Het zuiver hart zucht zachtjes van genot / het klopt tevreden in de maneschijn / en waar het was is alles nu kapot / maar ach, het wilde lief en aardig zijn Alcohol en tranen tonen mij aan jou / alcohol en tranen drijven mij naar jou En de tranen voor m'n vader / en de tranen voor m'n vrouw / de tranen voor de wereld / en de tranen, de tranen van berouw Maar ook de tranen van de wodka / en de tranen van berouw
|
|
De rivier is oppermachtig / een waarachtig vrouwelijk dier / haar water glinstert prachtig / iedereen kijkt naar de rivier Transparant als water hun verlangen en hun hoop / hun oogopslag is net een open lade Transparant hun woede, kijk, je ziet het aan de loop / van de mannen en de vrouwen aan de kade Transparant de heupbeweging en de korte lach / voor één seconde voel ik Gods genade Transparant de lucht op deze hemelsblauwe dag / ah vandaag zullen we dansen aan de kade Vandaag liep ik hier eerder langs en zag ik de rivier / en ik, ik kreeg de tranen in m'n ogen / als deze stad beweegt en leeft ontstaat het leven hier / bij de geparfumeerde oude stenen bogen Ik deed m'n ogen dicht en luisterde naar de rivier / en in de verte de geluiden van de haven / als je me ooit begraven moet, begraaf me dan maar hier / bij de stemmen van de joden en de slaven
|
|
Soms hoor je hier een haast satanisch hol geluid / zwaar weerkaatsend van de huizen aan de overkant / soms niet de lieve stoute giechel van de bruid / vlak voor zij zich in een langgerekte zucht ontspant Ik luister naar de stemmen in de tijd / wat ons drijft het is een kleine stille strijd Soms hoor je mannen machtig vloeken hier op straat / en de machteloze klappen van het onverstand /en hoe een vrouwenstem in tranen overslaat / zwaar weerkaatsend van de huizen aan de overkant Ik hoor hun stemmen schreeuwen in de tijd / wat ons drijft het is een kleine stille strijd Dus neem me zachtjes in je armen voor de man het doek laat vallen / en de neonlampen aandoet en de zwoele gloed verdwijnt / want uit de kou zijn we gekomen en in de kou moeten we teruggaan / het enig ding dat telt is wie we samen konden zijn We stoeien in de branding van een broeierige tijd / wat ons drijft het is een kleine stille strijd
|
|
Zo werden vrienden vrienden / op een zonderling, plechtig moment / één van ons zweeg, de ander zei niets / maar we hadden elkaar herkend Zo werden vrienden vrienden / zonder woorden, zonder contract / één van ons zweeg, de ander zei niets / maar we hadden een band en een pact Ik kijk in de gloed van je ogen / onbevangen en zonder venijn / jij weet en ik weet, de vriend van vandaag / kan de vijand van morgen zijn Zo werden vrienden vrienden / één krachtig, de andere niet / één van ons zweeg, de ander zei niets / zo werden vrienden vrienden Ik kijk in de gloed van je ogen / onbevangen en zonder venijn / jij weet en ik weet, de vriend van vandaag / mag de vijand van morgen nooit zijn
|
|
Info: Catalogusnummer: Pressure Records 186.028 / Releasedatum: 6 Januari 1999 / Teksten en muziek Thé Lau / Bezetting: Thé Lau (zang, gitaar) en Dante Oei (toetsen) |
|
THÉ LAU - 1998 (LIVE) |
Persquotes:
Wie Thé Lau hoort zingen over de Rivier, beseft met kippenvel op de rug dat de romantische dichter, in deze akoestische setting, gerekend mag worden tot het meest indrukwekkende dat het Nederlandse repertoire momenteel te bieden heeft. (De Limburger)
Concert van moderne bard Lau eindigt met gesnotter in de zaal. (Alkmaarsche Courant) klik > recensie
Als je er in slaagt om een publiek zonder bonte aankleding, zonder show, zonder speltechnisch spierballenwerk, zonder opgeblazen 'hype' en zonder 'gouden keeltje' toch van de eerste tot de laatste minuut muisstil te krijgen, alleen met de kracht van je persoonlijkheid en je liedjes, dan behoor je tot de groten. (Utrechts Dagblad)
Thé Lau doet het momenteel zonder The Scene maar met toetsenist Dante Oei. De nadruk komt op Lau's stem te liggen. Niet iedereen is fan van 's mans zware shag-gerochel maar de hese zanger weet de rillingen over je rug te zingen in een niet aflatende stroom zwaar melancholische liedjes gedrenkt in alcohol en tranen. The's theatertournee is geen vlot tussendoortje maar een absolute topattractie. (Eindhovens Dagblad)
Zoveel belangstellende luisteraars en een haast hoorbare stilte in de zaal. (Algemeen Dagblad)
Thé Lau is inmiddel helemaal thuis in het theater. De reden daarvoor is simpel. Wanneer je zulke sprekende en van sentiment en passie doortrokken teksten (noem het poëzie) schrijft als de Amsterdammer, dan is het heerlijk als een cruciale zin niet deels verloren gaat in een misschien even belangrijk sologitaarloopje. (Haagse Courant)
Op het podium is het dus een kale bedoening. Er staat een vleugel die op een onnavolgbare manier en met veel mooie accenten wordt bespeeld door de talentvolle Dante Oei. Verder is er een barkruk - misschien wel gekozen omdat alcohol een (belangrijke) rode draad vormt in het werk van Thé Lau- en er staan twee gitaren (een akoestische en een electrische). Verder is er alleen nog een glas rode wijn te vinden dat steeds verder leeg raakt. (Haagse Courant)
Zijn rauwe stem die poëtische teksten zingt zorgde vaak voor een ontroerend moment. Bezieling sprak ook uit het fragment van zijn eerste verhalenbundel waaruit hij voorlas. (Algemeen Dagblad)
Vier keer zoog het publiek Thé Lau en Dante Oei het podium al terug op en nóg wil het méér. Gelukkig last Thé Lau onderweg naar hun onontkoombare hoogtepunt heel verrassend een komisch moment in. Hij leest voor uit het uitgegeven eigen werk. (Humo/België)
De klassiek geschoolde toetsenist Dante Oei (25) verrijkt de levensliederen van Thé Lau met ritmische klankkleur die af en toe aan minimal music doet denken. 'Yes' roept Lau enthousiast als Oei een zwierige reeks noten laat klateren. De nummers zijn zodanig opnieuw gearrangeerd, dat piano en gitaar elkaar zowel ritmisch als melodisch aanvullen. (BN/De Stem)
Een zin van Thé Lau is doorgaans scherper dan het lemmet van een Zwitsers zakmes. Hij slaat je met verstomming, confronteert je met de nietigheid van het bestaan. Het is een talent waar slechts weinig songschrijvers mee behept zijn of ze zouden Bob Dylan moeten heten. (De Morgen/België)
|
THÉ LAU - 1998 (LIVE) |